Η Ζωή του Αργύρη

[Verse]
Ο Αργύρης στη σκηνή, σερβιτόρος να 'τανε
Όνειρα μεγάλα, δουλειά βαριά τον έφτασε
Αποθηκάριος κατέληξε, να φτιάχνει τη μέρα
Κάθε κουτί και βάρος, μάχη του το 'κάθε κάνει πέρα
[Verse 2]
Παναγιώτης αρκουδιάρης, στα στέκια του φιλόσοφος
Άλλοι τον κοιτάζουν, βουνό, θρύλος και γνωστός
Στην παρέα τους γελάνε, τεράστιος και αγέρωχους
Χορεύει με τις αρκούδες, στη νύχτα ο πιο μεγάλος
[Chorus]
Μάριος φωνάζει, αϊ στο διάολο αγάπη μου
Μεσημεριάτικο κακό, δεν κρατάει θυμό
Ήρεμος θέλει να 'ναι, μα βυθίζεται στο κενό
Ο έρωτας τον πνίγει, στη μέρα του σκοτεινό
[Verse 3]
Γιώργος στην γωνιά του, το γέλιο του αστέρι
Παντού χαρά σκορπάει, χρώματα σε κάθε μέρη
Οι φίλοι του τον θέλουν γύρω, γεμίζει την καρδιά
Με ελπίδα και όνειρα, φωτίζει την πατρίδα
[Verse 4]
Νίκος με τον τρελό του ρυθμό, ζωή γεμάτη σπινθηροβόλα
Αναμνήσεις που καίνε, μα ποτέ δεν κουράζουν μόνα
Χορεύει με τους άγνωστους, χορεύει και με φίλους
Η ψυχή του φλόγα, και δεν σβήνει τους κύκλους
[Chorus]
Μάριος φωνάζει, αϊ στο διάολο αγάπη μου
Μεσημεριάτικο κακό, δεν κρατάει θυμό
Ήρεμος θέλει να 'ναι, μα βυθίζεται στο κενό
Ο