Powstań, ziemio moich przodków

[Intro]
Wiatr niesie kurz przez stare bory,
Popiół osiada na kamieniu.
Z głębi mogił, spod korzeni,
Ktoś wypowiada moje imię.

[Verse 1]
Na dębowej tarczy pęka lód,
Pod stopą drży uśpiona ziemia.
Przez jar prowadzi czarny szlak,
Gdzie przysięga nie zna zapomnienia.

Na ramionach sól i kurz,
W dłoni żelazo, przy pasie nóż.
Nie dla chwały przekraczam próg —
Strzegę ognia, który został tu.

[Pre-Chorus]
Słyszysz? Zza wzgórz odpowiada las,
Starym językiem budzi nas.

[Chorus]
Powstań, ziemio moich przodków,
Niech się rozstąpi kamienny krąg.
Przez wiatr, przez ogień, przez noc bez końca,
Niesiemy dalej dawny głos.

[Verse 2]
Żalejka płacze ponad miedzą,
Skrzypce tną powietrze jak stal.
W popiele ślady cudzych dłoni,
W studni odbija się blady żar.

Gdy na kurhan opada deszcz,
Słowa wracają spod mokrych traw.
Nie pytaj, dokąd prowadzi ścieżka —
Ona pamięta każdy nasz ślad.

[Chorus]
Powstań, ziemio moich przodków,
Niech się rozstąpi kamienny krąg.
Przez wiatr, przez ogień, przez noc bez końca,
Niesiemy dalej dawny głos.

[Bridge]
[Ancestral voices, distant]
Nie gaś ognia.
Nie łam słowa.
Pamięć wraca.
Krew zachowa.

[Instrumental]

[Final Chorus]
Powstań, ziemio moich przodków,
Niech zadrży niebo, niech pęknie mrok.
Przez wiatr, przez ogień, przez noc bez końca,
Niesiemy dalej dawny głos.

Powstań, ziemio moich przodków,
Niech każdy kamień odpowie nam.
Dopóki płonie iskra pod sercem,
Nie zginie pieśń, nie zgaśnie ślad.

[Outro]
Wiatr cichnie wśród wysokich sosen,
Lecz głosy czuwają pod ziemią.
Gdy znów zapłonie pierwszy ogień,
Przodkowie pójdą razem z nami.