GDY PUSTOSZEJĄ SZLAKI

[Verse 1 – Male]
Ucichły ścieżki pośród buków,
ostatni sierpień zniknął gdzieś,
nad granią chmury płyną nisko,
a wiatr już inną niesie pieśń.
Na mokrych kamieniach ślady,
powoli zabiera chłodny deszcz,
idziemy sami poprzez ciszę,
ty obok mnie — i czego chcieć?

[Chorus – Duet]
Gdy pustoszeją górskie szlaki,
a mgła otula każdy szczyt,
zostań ze mną jeszcze chwilę,
nim jesienią zabrzmi świt.
Niech wiatr zabierze nasze słowa,
niech poniesie je przez las,
bo nawet kiedy lato odchodzi,
góry wciąż pamiętają nas.

[Verse 2 – Female]
Na wrzosach srebrzą się pajęczyny,
w dolinach zasnął cichy dzień,
gdzie jeszcze wczoraj pachniał sierpień,
dziś mokry liść dogania mnie.
I tylko gdzieś pomiędzy świerkami
strumienia słychać cichy głos,
jakby nam szeptał: „Nie wracajcie,
zostańcie tutaj jeszcze noc”.

[Chorus – Duet]
Gdy pustoszeją górskie szlaki,
a mgła otula każdy szczyt,
zostań ze mną jeszcze chwilę,
nim jesienią zabrzmi świt.
Niech wiatr zabierze nasze słowa,
niech poniesie je przez las,
bo nawet kiedy lato odchodzi,
góry wciąż pamiętają nas.

[Bridge – Male → Female]
Male: A jeśli jutro spadnie pierwszy śnieg?
Female: To jeszcze raz pójdziemy tam.
Male: A jeśli wiatr zatrze każdy ślad?
Female: Drogę do ciebie przecież znam.

[Instrumental – violin, acoustic guitar, distant mountain ambience]

[Final Chorus – Duet, emotional]
Gdy pustoszeją górskie szlaki,
nie pytaj, dokąd biegnie czas.
Jesień zapala złote światła
i cicho prowadzi przez las.
A kiedy mgła zasłoni drogę
i zniknie w chmurach każdy ślad,
weź tylko mocniej mnie za rękę —
i chodźmy razem dalej w świat.

[Outro – Male & Female softly]
Jeszcze jeden szlak…
jeszcze jeden dzień…
jeszcze góry…
ty i ja.