JESIEŃ PUKA DO DRZWI

[Verse 1 – Male]
Jeszcze sierpień grzeje słońcem,
jeszcze lato pachnie snem,
a ja patrzę gdzieś pod nogi —
żółty listek znalazł mnie.
Wracam wolno leśną drogą,
niosę w dłoni mały znak,
mówię: „Kochana, coś mi mówi,
że już lato żegna nas”.

[Verse 2 – Female]
Ona śmieje się od progu:
„Co ty znowu, dajże spokój!
Jeszcze kawa na tarasie,
jeszcze słońce mamy w oku.
Schowaj kurtkę, zostaw sweter,
nie wyciągaj czapki mi!
Jeden listek to nie jesień,
lato jeszcze sobie śpi!”

[Chorus – Duet]
Jesień puka do naszych drzwi,
złotym liściem daje znak.
Jeszcze lato w sercu brzmi,
a już chłodniej pachnie świat.
Nie zatrzymasz żadnych chwil,
choćbyś bardzo tego chciał.
Więc się przytul, póki ciepło —
niech nam lato jeszcze trwa!

[Verse 3 – Male/Female dialogue]
Male: Może jutro spadnie deszcz?
Female: Może słońce wróci też!
Male: Może sweter wyjąć już?
Female: Lepiej ze mną zatańcz tu!
Male: A gdy przyjdzie chłodna noc?
Female: To herbatę zrobię nam.
Together: Bo nieważne, jaka pora,
kiedy obok ciebie trwam.

[Chorus – Duet]
Jesień puka do naszych drzwi,
złotym liściem daje znak.
Jeszcze lato w sercu brzmi,
a już chłodniej pachnie świat.
Nie zatrzymasz żadnych chwil,
choćbyś bardzo tego chciał.
Więc się przytul, póki ciepło —
niech nam lato jeszcze trwa!

[Bridge – softer, Female → Male]
Female: Tyle wiosen za nami…
Male: Tyle jesieni i zim…
Female: A ja ciągle chcę iść…
Male: Tą samą drogą z tobą.

[Final Chorus – Duet]
Niech już jesień puka do drzwi,
niech się złotem mieni świat.
My będziemy razem iść,
tak jak szliśmy tyle lat.
Bo choć szybko płyną dni,
jedno przecież dobrze wiem —
każda jesień jest piękniejsza,
kiedy obok jesteś mnie.