POTWÓR ZOSTANIE CZŁOWIEKIEM
v5
@Jerzyna K
POTWÓR ZOSTANIE CZŁOWIEKIEM
v5
@Jerzyna K
Lyrics
[Intro – dark piano, distant cello, whispered female voice]
Czy można cofnąć jeden krok…
Jedno słowo… jeden błąd?
Czy to, co było…
może kiedyś przestać boleć?
[Instrumental intro – piano, cello, subtle heartbeat drum]
[Verse 1 – Male, low emotional voice]
Kiedy przekroczysz w życiu granicę
I zrobisz coś, co było złe,
Nie starczy życia, choćbyś próbował,
By cofnąć tamten jeden dzień.
Choćbyś przez resztę swoich lat
Przyzwoitości wzorem był,
W pamięci innych został ślad,
Którego nie wymaże czas.
[Pre-Chorus – Female, soft emotional voice]
Kiedy już myślisz: wszystko minęło,
Że naprawiłeś każdy błąd,
Pamięć się budzi ze swej drzemki
I znów prowadzi w tamtą noc.
[Chorus – Male & Female duet, powerful but melodic]
Czy potwór zawsze jest potworem?
Czy może jeszcze zmienić się?
Czy jeden błąd przekreśla wszystko,
Co później dobre było w nim?
Czy pośród wielkiego ognia żalu
Choć mała iskra jeszcze tli?
Czy potwór kiedyś będzie człowiekiem,
Czy już potworem musi być?
[Instrumental break – emotional cello, piano, deep drums, distant electric guitar]
[Verse 2 – Female]
Czasami tlące się wspomnienia
Nie potrafią w pamięci zasnąć,
A demon bólu je podsyca,
Nie pozwalając nigdy zgasnąć.
Bo rany mogą się zabliźnić,
Lecz ślad zostaje gdzieś na dnie,
I nawet kiedy przyjdzie cisza,
Pamięć przypomni tamten dzień.
[Verse 3 – Male]
Może potwór zostanie potworem,
Czy będzie chodził, czy będzie spał,
Takim obudzi się o świcie,
Jakim wieczorem zasypiał.
A lęk, który zostawił w innych,
Może przetrwać niejeden rok,
Bo czas nie zawsze wszystko leczy,
Nie każdy cień zabiera świt.
[Instrumental build – strings rising, deep tom drums, cinematic organ]
[Bridge – Male/Female dialogue]
[Female]
A jeśli naprawdę żałuje?
[Male]
Czy żal wystarczy, żeby żyć?
[Female]
A jeśli zmienił swoje serce?
[Male]
Czy inni mogą w to uwierzyć?
[Female – softly]
Czy człowiek może dostać szansę?
[Male – low voice]
Gdy tego, co zrobił… nie cofnie już?
[Both]
Może odpowiedź nie jest prosta,
Może ją zna jedynie czas…
[Final Chorus – Both, bigger, emotional]
Czy potwór zawsze jest potworem?
Czy może jeszcze zmienić się?
Czy jeden błąd przekreśla wszystko,
Co później dobre było w nim?
Czy pośród wielkiego ognia żalu
Choć mała iskra jeszcze tli?
Może potwór zostanie człowiekiem…
Lecz pamięć będzie dalej żyć.
[Outro – female whisper, piano only]
Nie wszystko można naprawić…
Nie wszystko można zapomnieć…
Ale człowiek…
może próbować się zmienić.
[Long instrumental outro – piano, cello, distant choir]
Czy można cofnąć jeden krok…
Jedno słowo… jeden błąd?
Czy to, co było…
może kiedyś przestać boleć?
[Instrumental intro – piano, cello, subtle heartbeat drum]
[Verse 1 – Male, low emotional voice]
Kiedy przekroczysz w życiu granicę
I zrobisz coś, co było złe,
Nie starczy życia, choćbyś próbował,
By cofnąć tamten jeden dzień.
Choćbyś przez resztę swoich lat
Przyzwoitości wzorem był,
W pamięci innych został ślad,
Którego nie wymaże czas.
[Pre-Chorus – Female, soft emotional voice]
Kiedy już myślisz: wszystko minęło,
Że naprawiłeś każdy błąd,
Pamięć się budzi ze swej drzemki
I znów prowadzi w tamtą noc.
[Chorus – Male & Female duet, powerful but melodic]
Czy potwór zawsze jest potworem?
Czy może jeszcze zmienić się?
Czy jeden błąd przekreśla wszystko,
Co później dobre było w nim?
Czy pośród wielkiego ognia żalu
Choć mała iskra jeszcze tli?
Czy potwór kiedyś będzie człowiekiem,
Czy już potworem musi być?
[Instrumental break – emotional cello, piano, deep drums, distant electric guitar]
[Verse 2 – Female]
Czasami tlące się wspomnienia
Nie potrafią w pamięci zasnąć,
A demon bólu je podsyca,
Nie pozwalając nigdy zgasnąć.
Bo rany mogą się zabliźnić,
Lecz ślad zostaje gdzieś na dnie,
I nawet kiedy przyjdzie cisza,
Pamięć przypomni tamten dzień.
[Verse 3 – Male]
Może potwór zostanie potworem,
Czy będzie chodził, czy będzie spał,
Takim obudzi się o świcie,
Jakim wieczorem zasypiał.
A lęk, który zostawił w innych,
Może przetrwać niejeden rok,
Bo czas nie zawsze wszystko leczy,
Nie każdy cień zabiera świt.
[Instrumental build – strings rising, deep tom drums, cinematic organ]
[Bridge – Male/Female dialogue]
[Female]
A jeśli naprawdę żałuje?
[Male]
Czy żal wystarczy, żeby żyć?
[Female]
A jeśli zmienił swoje serce?
[Male]
Czy inni mogą w to uwierzyć?
[Female – softly]
Czy człowiek może dostać szansę?
[Male – low voice]
Gdy tego, co zrobił… nie cofnie już?
[Both]
Może odpowiedź nie jest prosta,
Może ją zna jedynie czas…
[Final Chorus – Both, bigger, emotional]
Czy potwór zawsze jest potworem?
Czy może jeszcze zmienić się?
Czy jeden błąd przekreśla wszystko,
Co później dobre było w nim?
Czy pośród wielkiego ognia żalu
Choć mała iskra jeszcze tli?
Może potwór zostanie człowiekiem…
Lecz pamięć będzie dalej żyć.
[Outro – female whisper, piano only]
Nie wszystko można naprawić…
Nie wszystko można zapomnieć…
Ale człowiek…
może próbować się zmienić.
[Long instrumental outro – piano, cello, distant choir]
Style of Music
Dark emotional cinematic pop ballad, male and female duet, 82 BPM, haunting piano intro, deep cello, emotional strings, subtle cinematic drums, atmospheric organ, distant electric guitar, low warm slightly raspy male vocal, soft haunting female vocal, verses performed as an emotional dialogue, dramatic instrumental transitions, gradually building arrangement, powerful melodic chorus sung together, dark reflective atmosphere about guilt, memory, remorse and redemption, intimate verses, strong emotional climax, beautiful cello and piano instrumental break, subtle choir in final chorus, no aggressive beat, no EDM drop, highly melodic, cinematic, melancholic but with a small sense of hope, long emotional instrumental outro
