OLA

[INTRO – piano, very soft]

[ZWROTKA 1]

Był sierpniowy, letni poranek,
nad ranem odeszły mi wody.
A Ty uparcie nie chciałaś przyjść,
choć cały dzień czekałam na Ciebie.
Godziny płynęły, ból nie ustawał,
aż poniedziałek przyniósł ten dzień.
O dziewiętnastej czterdzieści
po raz pierwszy zobaczyłam Cię.

Dwa dziewięćset, mała kruszynka,
a ja nie wiedziałam wtedy, że
razem z Tobą urodzi się
we mnie mama – pierwszy raz.

Już wtedy byłaś uparta,
nie spieszyłaś się na świat.
Dziś już wiem, że mała Ola
od początku miała własny plan.

[PRE-CHORUS]

Przy Tobie uczyłam się życia,
pierwszych kroków, pierwszych słów.
Wszystkie moje „jak to zrobić?”
najpierw sprawdzałam właśnie z Tobą.
A dziś patrzę na Ciebie
i widzę kobietę, którą jesteś.
I wiem, że nie tylko ja uczyłam Ciebie –
Ty uczysz mnie do dzisiaj.

[REFREN]

Co rok dalej, co rok więcej,
coraz śmielej, coraz mocniej.
Jeszcze wczoraj mała Ola,
dziś już własną piszesz drogę.

Idź, Olu, swoją drogą,
niech Cię niesie własny wiatr.
Niech Ci się dzieje dużo,
ale tylko tego, co dobre.
Niech Cię życie rozpędza,
a nie zatrzymuje świat.

[ZWROTKA 2]

Ty mnie uczysz, jak się nie bać,
jak nie słuchać wszystkich słów.
Jak nie żyć cudzą opinią,
tylko zrobić swoje znów.
Uczysz mnie, że można mocniej,
że granice też są ważne,
że miłość nie pyta o warunki
i że można kochać naprawdę.

Trzech muszkieterów masz za sobą,
dla nich jesteś kimś jak skarb.
Trochę siostrą, trochę mamą,
ich bezpiecznym miejscem w świat.
„Ola, pojedziesz?”, „Ola, kupisz?”,
„Ola, przywieziesz nam lody?”
Bo gdzie jesteś Ty, tam oni –
tak już mają Cię od lat.

[REFREN]

Co rok dalej, co rok więcej,
coraz śmielej, coraz mocniej.
Jeszcze wczoraj mała Ola,
dziś już własną piszesz drogę.

Idź, Olu, swoją drogą,
niech Cię niesie własny wiatr.
Niech Ci się dzieje dużo,
ale tylko tego, co dobre.
Niech Cię życie rozpędza,
a nie zatrzymuje świat.

[ZWROTKA 3]

Pamiętam pierwszy tort dla Tomka,
od niego wszystko miało się zacząć.
Trochę kremu, trochę marzeń,
a dziś masz już własny świat.
„Kremowe na Bazie” –
dwa słowa, a w nich tyle planów.
A ja już widzę Twoje „Na Bazie”,
Twoje miejsce, Twój własny świat.

Lubisz, kiedy dużo się dzieje,
kiedy życie nabiera tempa.
Szybko uczysz się nowych rzeczy,
bo każda daje Ci doświadczenie.
Siedem dni – i już samodzielnie,
bo ktoś zaufał właśnie Tobie.
A ja patrzę i wiem jedno –
Ty naprawdę możesz wiele.

[ZWROTKA 4]

Pomidorowa w pięć minut,
a zachwyca się nią cały dom.
Żurek musi być naprawdę gorący,
tak jak lubiła go babcia.
A gdy chłopcy dzwonią po lody,
wiadomo, do kogo zadzwonią.
Bo dla swoich trzech muszkieterów
Ola zawsze coś ogarnie.

[BRIDGE – muzyka narasta]

Pamiętam tę Krynicę,
czterysta pięćdziesiąt kilometrów.
Zmęczenie mówiło „odpuść”,
a Ty powiedziałaś „dam radę”.
Może dla świata to drobiazg,
ale dla mnie znaczy tak wiele.
Bo co rok wychodzisz dalej,
coraz dalej poza siebie.

I właśnie tego Ci życzę –
nie bój się kolejnych drzwi.
Jeśli czegoś naprawdę pragniesz,
idź i sprawdź, co może być.

[REFREN – DUŻ