Cisza między ludźmi

Zwrotka 1
Mijał ludzi, lecz nie widział twarzy,
każdy uśmiech gdzieś po drodze zgasł.
Niósł w kieszeniach ciężar dawnych zdarzeń,
których nie potrafił oddać w czas.
Każde słowo ważył po sto razy,
każdy gest miał ukryty sens.
Aż zgubił drogę między myślami,
choć wciąż marzył, by ktoś usiadł obok gdzieś.
Refren
Bo są tacy, co milczą najgłośniej,
choć w ich sercu tysiące słów.
Nie chcą litości ani wielkich obietnic,
tylko kogoś, kto zostanie tu.
Nie każdy uśmiech znaczy szczęście,
nie każda cisza daje spokój.
Czasem człowiek tonie we własnych myślach,
choć stoi pośród tłumu ludzi wokół.
Zwrotka 2
Patrzył w okna cudzego życia,
myśląc: „Im na pewno łatwiej jest”.
A nie wiedział, że za tymi szybami
też ktoś walczy z cieniem swoich dni.
Bał się ufać, bo pamiętał rany,
których nie zagoił jeszcze czas.
Lecz gdzieś głęboko wciąż tliła się nadzieja,
że ktoś kiedyś zobaczy w nim cały świat.
Refren
Bo są tacy, co milczą najgłośniej,
choć w ich sercu tysiące słów.
Nie chcą litości ani wielkich obietnic,
tylko kogoś, kto zostanie tu.
Nie każdy uśmiech znaczy szczęście,
nie każda cisza daje spokój.
Czasem człowiek tonie we własnych myślach,
choć stoi pośród tłumu ludzi wokół.
Most
Jeśli spotkasz kiedyś kogoś takiego,
nie pytaj, dlaczego zamilkł.
Usiądź obok. Posłuchaj. Nie oceniaj.
Bo czasem jedna obecność znaczy więcej niż tysiąc rad.
Ostatni refren
Aż pewnego dnia uwierzył cicho,
że nie każdy odchodzi w noc.
Że z popękanych serc też można zbudować
dom, w którym znów zamieszka ktoś.
Bo nawet kiedy gaśnie nadzieja,
zawsze może zapłonąć znów.
I czasem właśnie jedna wyciągnięta dłoń
potrafi uratować czyjś świat.