Бетім-ай

Ұят-ай, ұят-ай... жаным күйіп барады,
Қай бетімді шымшимын — елге қалай қарадым?
Өлә-өлә, жер жарылса, кіріп кетсем біржола,
Қай тесікке кіремін, таппай қалдым бұл жолда.

Басымды иіп, көзімді жұрттан жасырамын,
Жүрегімнен мың өкініш үнсіз ғана ағылады.
Ар-ұятым оттай жанып, жанымды өртеп барады,
Ұят-ай, ұят-ай... осы сәттен кім құтқарады?

Продолжением можешь сам составить