Dąb i Kalina

Najbardziej lubi chwile o poranku,
Dąb i Kalina
Gdy cicho dookoła i tylko świergot ptaków
Przypomina, że Kalina będzie szeptała opowieści drzewom i kwiatom.

[Chorus]
[Em] Kto nie zna ciężkiej doli,
[Em] kto nie zna choć jednej odległości bez końcowej stacji,
[E] [Am] dla niej śpiewam tę piosenkę – Aj, moja Kalina…
[Am] Dąb i Kalina

[Em] Dla Ciebie śpiewam tę piosenkę – Aj, moja Kalino…

[Verse 1]
[Em] Dąb szuka wzroku Kaliny
[Em] przyjaźń ochrzciła ich w jedną duszę,
[E] [Am] Ty mnie nazwałaś swym przyjacielem,
[Am] Aj… moja Kalina,
[Em] Nazwałaś mnie swym przyjacielem,
[Dm] [Em] Aj… moja Kalina,

[Verse 2]
[Em] Godzinami wpatruje się Dąb w Kalinę,
[Em] Kalina delikatnie szeleści na wietrze,
[E] [Am] szumi o troskach, o planach, o lękach,
[Am] Ej, Kalino z nikim tak… jak z Tobą nigdy nie rozmawiałem.

[Em]

[Chorus]
[Em] Kto nie zna doli nieszczęśliwej miłości,
[Em] kto nie zna choć jednego spaceru,
[E] [Am] dla niej śpiewam tę piosenkę – Aj, moja Kalina…
[Am] lepszej pieśni w świecie nie ma.

[Verse 3]
[Em] Mówią, że dusza lubi zrozumienie,
[Em] mówią, że serce lubi bliskość,
[E] [Am] takiej rozmowy nikt nie rozumie,
[Am] Tylko Dąb i Kalina…
[Em] Takiej rozmowy nikt nie rozumie,
[Dm] [Em] Aj, Kalino… nie mogę dojść do Ciebie
[Em] Takiej rozmowy nikt nie rozumie.