Бақтыгүл, сенің күлкің — жүрекке жылу сыйлайтын күн сәулесіндей. Сен жанымдағы ең ерекше, ең нәзік жансың. Сен бар жерде өмір әдемірек, ал көңіл тыныш болады.
Сенің мейірімің мен сұлулығың адамды бірден баурап алады. Кейде сөзбен айтып жеткізу қиын… Бірақ бір нәрсені анық білемін: сен — бақыт сыйлайтын жансың.
Әр күнің қуанышқа толы болсын, жүзіңнен күлкі кетпесін. Саған қарап жүрек шабыт алады. Осындай ғажап қалпыңмен әрдайым жарқырап жүре бер, Бақтыгүл
Бақтыгүлдей жан бар ма, Көктемдегі гүл бар ма? Жымиған бір жанарың Жүрекке нұр құйғандай.
Сен жүрген жер — бір бақыт, Сен күлсең кетер мұң-қайғы. Айдай сұлу бейнеңді Ұмытпайды бұл жан мәңгі.
Нәзіксің сен гүлдейін, Сезімім бар шын, бейім. Бақтыгүл деп соғады Жүрегімнің бір лебі.
Бақтыгүл — бақтың гүлі, Жүрегімнің тәтті үні. Сен күлгенде арайланып, Жайнай түсер өмір гүлі.
Айдай жүзің жарқыраған, Көңілің аппақ таң нұрындай. Сен бар жерде бақыт бірге, Жаным саған мәңгі ыстық.
Бақтыгүл, жаным менің, Көктемімсің көңілдегі. Сен күлгенде жүрек тербеп, Әуен ойнар өмірдегі.
Айлы түнде есіміңді, Жел сыбырлап айтады. Сен деп соққан мына жүрек Махаббатқа толады.