نامه به تو

[Verse 1]
به تو از تو می‌نویسم، به تو ای همیشه در یاد
ای همیشه از تو زنده، لحظه‌هایِ رفته بر باد
وقتی که بن‌بستِ غربت، سایه‌سارِ قفسَم بود
زیرِ بارانِ سکوتت، دل هنوزم روشن و بود

[Pre-Chorus]
هر نفس، نامت را صدا زد
در شکستِ من، تو جا ماندی
از تهِ این شبِ سنگین
مثلِ یک راهِ نجات آمدی

[Chorus]
تو هنوزی، تو هنوزی
در دلِ این خستگی
تو هنوزی، تو هنوزی
آخرِ هر زندگی
ای پناهِ بی‌پایانم
ای چراغِ بی‌صدا
باز برگرد، باز برگرد
به همین دل، به همین جا

[Verse 2]
کوچه‌ها پر بود از ابهام، شهر اما بی‌خبر بود
من شبیهِ سایه‌ای گم، رو به ویرانی سفر بود
تا تو را در خودم یافتم، مثلِ باران رویِ تشنگی
مثلِ دستی رویِ زخمی، مثلِ خورشیدِ بی‌فرنگی

[Pre-Chorus]
هر نفس، نامت را صدا زد
در شکستِ من، تو جا ماندی
از تهِ این شبِ سنگین
مثلِ یک راهِ نجات آمدی

[Chorus]
تو هنوزی، تو هنوزی
در دلِ این خستگی
تو هنوزی، تو هنوزی
آخرِ هر زندگی
ای پناهِ بی‌پایانم
ای چراغِ بی‌صدا
باز برگرد، باز برگرد
به همین دل، به همین جا

[Bridge]
اگر این راهِ دور، از من تو را گرفت
اگر این دستِ سرد، از خویش بی‌خبر شد
من تو را در نبضِ این شب
در تپش‌هایِ غزل می‌جویم
تا سحر، تا سحر، تا سحر

[Final Chorus]
تو هنوزی، تو هنوزی
در دلِ این خستگی
تو هنوزی، تو هنوزی
آخرِ هر زندگی
ای پناهِ بی‌پایانم
ای چراغِ بی‌صدا
باز برگرد، باز برگرد
به همین دل، به همین جا