севги

Капалакдай келиб,

Қошингга қўниб,

Кўзингга термулиб умрим ўтсайди…

Нима ҳам кўрибман мен йигит бўлиб?

Сочингни силашга қўлим етмайди.

Пешонам шу экан, пешонанг шудир,

Тушимга кир энди, тушларимга кир.



Товонинг ўпади ариқдаги сув,

Кўйлагинг этагин ўпади майса.

Мен-чи, бир гиёҳча бўлолмадим-ку,

Эй, кўзлари жайрон, киприги найза!

Пешонам шу экан, пешонанг шудир,

Тушимга кир энди, тушларимга кир.



Кўчиб бораётир бу умр – карвон,

Кунларнинг бўйнида юрак қўнғироқ.

Мен сенга армону сен менга армон,

Кўнглимнинг тўрида тутар шамчироқ.

Пешонам шу экан, пешонанг шудир,

Тушимга кир энди, тушларимга кир.



Капалакдай келиб, қошингга қўниб,

Кўзингга термулиб умрим ўтсайди.

Қолдингму бағримда жонимдек бўлиб,

Сочингни силашга қўлим етмайди.

Пешонам шу экан, пешонанг шудир,

Тушимга кир энди, тушларимга кир...