แสงที่ปลายฟ้า

ตื่นเช้ามา ก็เจอกับงานที่มันหนัก
เหงื่อไหลลงพื้น ไหลลงมาผสมกับน้ำตา
กี่ครั้งกี่หน ที่ฟ้าส่งบททดสอบมา
ต้องทนหิวโหย ทนมองดูความลำบากตรงหน้า
หนี้สินรอบตัว มันรัดรึงจนหายใจไม่ออก

มองไปทางไหน ก็มีแต่กำแพงที่สูงชัน
อยากยอมแพ้... ใจหนึ่งมันบอกให้พอเถอะ
แต่พอมองเห็นหน้าคนที่รออยู่ข้างหลัง
ความอ่อนแอมันก็หายไป กลายเป็นพลัง
ที่บอกให้ฉัน... ต้องสู้ต่อ


ฟ้าหลังฝน มันต้องมีวันสดใส
คำคำนี้ มันยังอยู่ในใจของคนอย่างเรา
เหนื่อยก็แค่พัก แต่อย่าหยุดเดิน... จำเอาไว้!


ก้าวต่อไป! แม้เส้นทางจะไกลแค่ไหน
จะกี่แผล จะกี่ครั้งที่ล้มลงไป ก็จะลุกขึ้นมา
ใจคน... มันต้องแข็งยิ่งกว่าเพชร
ฟ้าดินต้องเห็น ความอดทนของคนอย่างเรา
สู้เพื่อวันที่ดีกว่า... สู้เพื่อคำว่าไม่อดตาย!


ความจนมันน่ากลัว แต่ความมักง่ายน่ากลัวกว่า
ฉันเลือกแล้วที่จะก้าวไป ด้วยขาของตัวเอง
หยาดเหงื่อทุกหยด คือบทพิสูจน์ความจริง


ก้าวต่อไป! แม้เส้นทางจะไกลแค่ไหน
จะกี่แผล จะกี่ครั้งที่ล้มลงไป ก็จะลุกขึ้นมา
ใจคน... มันต้องแข็งยิ่งกว่าเพชร
ฟ้าดินต้องเห็น ความอดทนของคนอย่างเรา
สู้เพื่อวันที่ดีกว่า... สู้เพื่อคำว่าไม่อดตาย!
สู้ต่อไป... ไม่ยอมแพ้...
แด่คนสู้ชีวิตทุกคน...