Rudy lis – sprytny gość

Zwrotka 1
Rudy ogon, rudy nos,
Przez polanę biegnie wprost,
W lesie każdy dobrze wie,
Że ten lis ma sprytny łeb.

Kura patrzy, mówi: „Hej!”,
Lis się śmieje: „Spokojnie, nie!”,
Dziś nie poluję, dziś mam luz,
Bo w lesie pachnie wiosną już.

Refren
Rudy lis, rudy lis,
Sprytny gość i leśny lis,
Gdzie się pojawi, tam jest śmiech,
Bo każdy zna już jego gest.

Rudy lis, rudy lis,
Cichy krok i szybki zmysł,
Raz tu, raz tam, w krzakach znikł,
I już wiadomo — to był lis!

Zwrotka 2
W lesie plotki krążą znów,
Że lis zna tysiąc sprytnych sztuczek tu,
Raz się skrada, raz już śpi,
A raz ogonem macha w rytm.

Zając mówi: „Ja go znam!”,
Sowa kiwa głową: „Tak”,
Choć figlarz z niego — każdy wie,
Że w lesie nudno bez lisa jest.

Refren
Rudy lis, rudy lis,
Sprytny gość i leśny lis,
Gdy się śmieje cały las,
To znaczy, że tu był już raz.

Rudy lis, rudy lis,
Ogon jak płomienny błysk,
W trawie ślad zostawił swój,
I znów zniknął… sprytny zbój!

Mostek (mówiony / półśpiew)
Mówią w lesie:
„Uważaj na lisa!”
A lis tylko mruga okiem
I mówi: „Spokojnie… ja tu tylko spaceruję”.

Refren – finał
Rudy lis, rudy lis,
Najbardziej znany leśny lis,
Gdzie przygoda — tam i on,
Z rudym ogonem jak płomień, wciąż!