เส้นทางของความรัก

ความรักคือหนังสือเล่มหนาที่ฉันเปิดอ่านด้วยหัวใจ
ชื่อปกเขียนไว้ชัดเจนว่า “เส้นทางของความรัก”
วันแรกที่เราเริ่มเขียนมันลงไป
ฉันไม่รู้เลยว่าทุกตัวอักษรต้องแลกด้วยน้ำตาสักเท่าไร

เราขีดคำว่า “ตลอดไป” ไว้กลางหน้ากระดาษ
ด้วยมือที่สั่นเพราะความหวังมันใหญ่เกินตัว
ทุกบทตอนเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
เหมือนโลกทั้งใบกำลังยินดีกับเรา

แต่หนังสือเล่มนี้ไม่เคยมีแค่หน้าสวยงาม
บางบรรทัดบาดลึกเหมือนคมมีดที่กรีดผ่านใจ
บางคำพูดยังดังก้องในอกจนถึงวันนี้
เหมือนประโยคที่ลบเท่าไรก็ไม่เคยหายไป

เส้นทางของความรัก
มันสวย…ตอนยังมีเธอ
พอเธอหันหลังเดินจากไป
มันเหลือแค่ฉันกับความทรงจำที่ทำร้ายกันเสมอ

ถ้าความรักต้องจบลงด้วยคำลา
งั้นน้ำตาคงคือราคาที่ต้องจ่าย
แต่ดีกว่าไม่เคยได้รักใคร
ดีกว่าไม่เคยรู้ว่าหัวใจ…มันพังยังไง

ฉันยังย้อนอ่านเรื่องเดิมซ้ำ ๆ
หวังว่าสักวันตอนจบมันจะเปลี่ยนไป
แต่ความจริงไม่เคยเขียนใหม่เพื่อใคร
มันสอนฉันด้วยการพรากเธอไปต่อหน้าต่อตา

บทเรียนของความรักบทนี้
ไม่ใช่การได้ครอบครองใครตลอดกาล
แต่มันคือการยอมรับว่า
บางคนเข้ามาเพื่อสอนให้เราเติบโต…แล้วก็จากไป

ต่อให้วันนี้ต้องยืนอยู่ลำพัง
ต่อให้น้ำตายังไหลทุกครั้งที่คิดถึงเธอ
ฉันก็ไม่เสียใจที่เคยรักหมดทั้งใจที่มี
เพราะความเจ็บมันพิสูจน์เสมอว่า

ครั้งหนึ่งในชีวิตนี้
ฉันได้รักจริง
และต่อให้หนังสือเล่มนี้ปิดลงอย่างปวดร้าว
มันก็ยังเป็นเรื่องราวที่มีค่าที่สุดของหัวใจ