Na walentynki

[Intro]
Między nami.
Bez ozdobników.
[Zwrotka 1]
W Twoich oczach pierwszy raz zobaczyłam spokój,
myśli zwolniły, ucichł wewnętrzny pościg.
Gdy we mnie nagle wszystko zmienia front,
Ty umiesz zostać — i to jest dom.
Nie pytasz, czy łatwo mnie mieć,
kiedy sama się gubię we mgle.
Bierzesz mnie blisko bez żadnych poprawek,
jakby tak miało być od zawsze.
Buziak w czoło. Krótki znak.
I wszystko wraca na właściwy tor.
Nie muszę szukać już drogi na zewnątrz,
bo wiem, że przy mnie stoisz wciąż.
[Refren]
Nie muszę być lepsza przy Tobie.
Nie muszę już grać.
Twoja obecność wystarcza,
żeby ten świat mógł trwać.
Kiedy wszystko się chwieje,
Ty dalej tu stoisz.
Nie obiecujesz jutra.
Po prostu mnie chronisz.
I wiem —
to mam.
[Zwrotka 2 – wspomnienie]
Pierwsze Walentynki — pamiętam ten stan,
jeszcze nie wiedzieliśmy, co zrobi z nami czas.
Napisałam, że możemy tylko grać,
że kiedyś z tej daty będziemy się śmiać.
Że może zostanie z tego anegdota,
trochę wstydliwa, trochę zabawna.
Nie wiedziałam, że właśnie wtedy
życie zaczyna nas ustawiać.
Dziś patrzę na to i widzę plan,
większy niż nasze „co będzie dalej”.
Trzeba było dorosnąć do siebie,
by spotkać się naprawdę.
[Refren]
Nie muszę być lepsza przy Tobie.
Nie muszę już grać.
Twoja obecność wystarcza,
żeby ten świat mógł trwać.
Kiedy wszystko się chwieje,
Ty dalej tu stoisz.
Nie obiecujesz jutra.
Po prostu mnie chronisz.
I wiem —
to mam.
[Outro]
Dziękuję, misiu, za troskę.
Za cierpliwość.
Za wszystko.
Kocham Cię