รักใครไม่ได้อีกแล้ว

เพราะว่าความรัก… คือการให้จนลืมหายใจ
ก็ทั้งชีวิต… วางไว้ตรงหน้าเธอไม่เคยเสียดาย
อยากให้รู้… ถึงแม้เธอจะเดินไปไกลเท่าไร
ฉันก็รักคนอื่นไม่เป็นอีกแล้ว…


เธอเข้ามาเหมือนลมพัดผ่านวันอ่อนล้า
ฉันยอมทิ้งทั้งโลกเพื่อรักษาแค่สายตา
ทุ่มเทหมดใจไม่เคยกลัวว่าจะพัง
เพราะคิดว่ารักที่ให้ไป จะมีค่าในสักวัน

เพราะว่าความรัก… คือการให้จนลืมหายใจ
ก็ทั้งชีวิต… วางไว้ตรงหน้าเธอไม่เคยเสียดาย
อยากให้รู้… ถึงแม้เธอจะเดินไปไกลเท่าไร
ฉันก็รักคนอื่นไม่เป็นอีกแล้ว…

ทุกคืนวันฉันใช้ชีวิตเพื่อเธอเท่านั้น
เฝ้ารอคำว่ารัก ที่ไม่รู้จะมาถึงเมื่อไหร่
ให้เธอจนหมดตัวหมดใจจนแทบหายไป
แต่สุดท้ายฉันเหลือเพียงความว่างเปล่าในหัวใจ

เพราะว่าความรัก… คือการให้จนลืมหายใจ
ก็ทั้งชีวิต… วางไว้ตรงหน้าเธอไม่เคยเสียดาย
อยากให้รู้… ถึงแม้เธอจะเดินไปไกลเท่าไร
ฉันก็รักคนอื่นไม่เป็นอีกแล้ว…
[Bridge]
ฉันยังรักเหมือนเดิม แม้เธอไม่เคยเห็นค่า
แม้ต้องเจ็บซ้ำแค่ไหน ฉันก็ยอมทุกอย่าง
เพราะคนอย่างฉัน ถ้ารักแล้วมันก็สุดทาง
ไม่เหลือเผื่อใจให้ใครอีกต่อไป

[Hook – Final]
เพราะว่าความรัก… คือการให้จนลืมหายใจ
หมดทั้งชีวิต… วางไว้ตรงหน้าเธอไม่เคยเสียดาย
อยากให้รู้… ถึงแม้เธอจะเดินไปไกลเท่าไร
ฉันก็รักคนอื่นไม่เป็นอีกแล้ว…