Wij zijn van het water.

Wij varen door de sluizen, door de regen, door de nacht,
De motor blijft maar brommen, en Rudie houdt de wacht.
De honden liggen rustig, het water houdt de tijd,
En ik sta op het dek daar, vol trots en strijd bereid.

Wij zijn van het water,
En het water is van ons.
Wij leven op de stromen,
Waar het altijd verder gonst.
Wij zijn van het water,
En het water kent ons goed.
Wij varen tot het einde,
Het zit in ons hart en bloed.

Een sluis die weer vertraagt ons, een brug die traag opengaat,
Maar wij laten ons niet kisten, we trekken door, paraat.
Van Datteln-Hamm tot Maasland, de kanalen lang en breed,
We varen heel ons leven — het is liefde, werk en leed.

Wij zijn van het water,
En het water is van ons.
Wij leven op de stromen,
Waar het altijd verder gonst.
Wij zijn van het water,
En het water kent ons goed.
Wij varen tot het einde,
Het zit in ons hart en bloed.

En ooit gaan wij naar wal toe… een nieuw begin, een nieuw terrein,
Maar het water blijft ons roepen… ’t zal altijd een thuisplaats zijn.

Wij zijn van het water,
En het water is van ons.
Wij varen door de jaren,
En het leven dat ons gonst.
Wij zijn van het water,
En het water kent ons goed.
Wij varen tot het einde,
Het zit in ons hart en bloed.