Afghan

(بند 1)
ای گُـلِ باغِ دایکندی، چشمِ سیاهت جادو کرد
با صدای خندیدن‌ت، دلمو بی‌صدا برد
زلفات شبِ کوهستان، بوی گلِ کوکنار
هر نگات مثل تیری بود، زد به دلِ بی‌قرار

(بند 2)
رفتُم از سنگ‌تخت تا سرتَگ، فقط از فکر تو
گفتم ای کاش ببینُم، یک‌دفعه چهره‌ی تو
نیشِ لب‌ت چاره دارد، بر دلِ رنجدیده
چَشمایت دریای آهو، دل ره‌ خود ندیده

(بند 3 – ترجیع‌بند)
وای دلُم وای دلُم، چرا ای‌قد تنگ شوه
یادی گُلم که کجا رفت، چرا زُم جنگ شوه
ساز دنبوره صدا کو، وقتی که دل پُر باشه
غم اگر دل ره بگیره، عشق فقط یار باشه

(بند 4)
سرِ چشمه گریه کردم، عکسِ تـو در آب اُفتاد
گفتم ای عشقِ گم‌شده، دلم به خاطرت شاد
زنده‌گی بی‌تو خرابه، مثل پاییز و خزان
برگ‌برگ دلُم ریخته، مثل بیدی در طوفان

(بند 5)
ای دلی کِ داغ دیده، طاقتِ فراق نداره
بی‌تو هر روز شب شوه، شوقِ دیدار نداره
برگرد ای هم‌وطنُم، زخم دل دوا نداره
کوهِ هزاره صدات ره، بی‌تو نغمه نداره