Czemu?

[Verse]
Mażena wstaje, dzień w dzień harówka,
Torebki w dłoniach i zapierdala jak mrówka.
Pod ruchomymi schodami wojna o każdego klienta,
A Marcel w pokoju, za jego życie należy się renta.

Marcel patrzy na świat, przez zamknięte oczy.
Okno zamknięte, powoli do kuchni kroczy,
Słuchawki na uszach, porwane kalesony na dupie,
Mażena sprzedaje torebki, by zarobić na zupę.

Ciemno w pokoju, puszki leżą na podłodze,
Mażena wciąż walczy, znowu kupuje pizze po drodze.
Sąsiadki szepczą, że syn w domu nie pomaga,
Że "jak ściana blady", że "depresja go dopada".

W domu jak zawsze cisza, w łazience brudne ubranie,
A Mażena marzy, by włączyć pralkę i zrobić w końcu pranie.
Wciąż szuka mieszkania, dzwoni po pośrednikach, to nie mądre,
Ale Marcel tylko mówi: „zamknij mordę”