สาวสะเอิงทอง

เสียงเขาะงัวพากันออกคอก
น้องสาวเอิ้นบอกขอดข้าวไปนำกัน
งัวพาปีนตะลิ่งชันชัน
เจ้าขึ้นขี่มันควายตู้ตามหลังมา
น้องใส่เสื้อผ้าฝ้ายสีดำ
แม่นงรามงามแท้สวยเด่น
เสียงเขาะงัวโหน่งๆชัดเจน
แสงตาเว็นพาดป่าสะเอิงทอง
อ้ายมุดนำ้น้องก้มเก็บบัว
ปล่อยให้งัวกินหญ้าอยู่ในโป่ง
มาปีนี้เจ้าหนีจากป่าดง
เจ้าหนีลงกรุงเทพไหว่ไหว่
เจ้าเบื่ออ้ายพากินแต่หมากแดง
เจ้าหน่ายแหนงพากินตำหมากถั่ว
เจ้าบ่อฮักคือส่างมาตั๋วสาวอุบลลืมงัวลืมอ้ายอูยุ่ภู วง
แนมเห็นภูปังคึดฮอดความหลังเเท้เดน้อง
ยามมื้อแลงแดดส่องเป็นป่องเหลืองอร่าม
นอนพิกคีงยามใด๋ คึดฮอดนาง
เฝ้าแต่คอยทางว่านางสิกลับมา