چمدون

[Verse]
شاید نَرَم
شاید بِرَم
به نظرم باید رفت
شاید نَرَم
به نظرم نباید رفت
[Verse 1]
لازانیا توی فِر
حواسم نیس
پروازم شد دیر
نگاهم به ساعت
لازانیا سوخت
خونه گرفت بوی دود
[Verse 2]
من بودم تنها
همراهم یک چمدون
بود توش کل خونمون
هرچی تونستم
گذاشتم
[Chorus]
ولی بازم
جا موند یک چیزایی
یک حسای بزرگی
روابِطِ عمیقی
دلتنگی

دلتنگی

[Verse 3]
رفتَن یا نرفتن
کردم انتخاب، جدایی
برای زندگیِ رویایی
برای تجربه های جدیدی
از طعمِ زندگی

[Chorus]
کیه که نخواد بمونه
چمدونو بزاره
بشینه
تو خونه
لازانیای مامان بخوره
نه سوخته
کیه که نخواد بمونه
همینجا
پیش همه بمونه
کیه که نخواد