Nikola i pad

[Verse]
Nikola na kanapie, w dłoni trzyma pad,
Klik, klik, zero reakcji, co to za dramat?
Krzyk przez pokój, echo niesie gniew,
Jak burza w środku lata, w sercu płonie zew.
Przycisk naciska, konsola w milczeniu,
Niczym duch technologii w pełnym uśpieniu.

[Prechorus]
"O co chodzi?!" - woła, w oczach błysk,
Kabel czy bateria, to jakiś zły trik.

[Chorus]
Gdy pad działa, spokój w sercu trwa,
Nikola anioł, gra to jej zabawa.
Lecz gdy milczy, chaos w domu gra,
Krzyczy, szaleje, jakby to była walka.

[Verse 2]
Wkurzona, jakby świat się skończył nagle,
Na kablu szuka winy, palce wciąż w akcji żagle.
Cios na stół, mysz ucieka w strachu,
Wibracje pada cisną, jak serce w amoku.
A gdy w końcu zaskoczy, świat znów się zmienia,
Cisza jak w kościele, bez cienia zmartwienia.

[Prechorus]
"Wreszcie działa!" - westchnienie ulgi,
Pad w dłoni, spokój wraca, gniew już długi.

[Chorus]
Gdy pad działa, spokój w sercu trwa,
Nikola anioł, gra to jej zabawa.
Lecz gdy milczy, chaos w domu gra,
Krzyczy, szaleje, jakby to była walka.