Медленно

Yuzida tabassum, ichida zahar,
Qoʻliga qoʻshilib, orqadan qahr.
Oʻzini farishta koʻrsatib yurib,
Qalbida iblisdan ham qora asar.

Yaqin deganlari yiroq chiqadi,
Doʻstlikka suyanib xiyonat qiladi.
Qarindosh degani qadringni bilmay,
Birovning huzurin senga soladi.

Ikkiyuz soʻzlarin oʻtkir qilichdan,
Yurakni teshib oʻtadi ichdan.
Bugun sening yoning, ertaga gʻanim,
Bevafo dunyo shu — asrning ishidan.

Men endi charchadim yolgʻon yuzlardan,
Soxta mehr, soxta koʻz yoshlardan.
Haqqoniy insonlar kamdan-kam topilur,
Xiyonat koʻpaygan zamonlardan.