Podziękowanie

Byliście z nami od pierwszych małych kroków,
kiedy każdy dzień był przygodą,
a każda plama na spodniach – dziełem sztuki.
Pilnowaliście, żebyśmy jedli,
choć czasem myśleliśmy, że Waszą misją jest nas utuczyć na święta.
I chociaż mówiliście „wróć przed dziesiątą” –
to wiemy, że i tak czekaliście, dopóki nie zamknęły się drzwi.

Dziękujemy Wam za to, że nigdy nie odpuściliście,
nawet gdy my chcieliśmy.
Za to, że trzymaliście nas, gdy upadaliśmy,
i śmialiście się z nami, gdy wstaliśmy.
Za to, że daliście nam skrzydła,
ale przypięliście do nich instrukcję obsługi.

Tato – nauczyłeś nas, że wszystko da się naprawić,
o ile ma się taśmę izolacyjną i cierpliwość.
Mamo – od Ciebie wiemy, że najlepsze lekarstwo
to herbata i „opowiedz mi wszystko”.
Z Waszym poczuciem humoru
nawet kłopoty wyglądały trochę mniej strasznie.

Dziękujemy Wam za to, że nigdy nie odpuściliście,
nawet gdy my chcieliśmy.
Za to, że trzymaliście nas, gdy upadaliśmy,
i śmialiście się z nami, gdy wstaliśmy.
Za to, że daliście nam skrzydła,
ale przypięliście do nich instrukcję obsługi.

Teraz mamy swój dom, swoje zasady,
ale Wasze rady wciąż słychać w naszej kuchni i salonie.
I jeśli będziemy choć w połowie takimi rodzicami jak Wy –
to znaczy, że wygraliśmy życie.

Dziękujemy Wam za bycie naszą drużyną,
najlepszym wsparciem, jakie mogliśmy dostać.
Za to, że pokazaliście,
że miłość to i ciepły rosół, i „dasz radę”, i „jestem z Ciebie dumny”.
Kochamy Was – i zawsze będziemy