Дуб

Распусциу́шы сучча
У глухим прыволли
Сам адзин расце ён
На далёким Поли

Як цар у кароне
Аб ничым не дба́е
Ци то стогне бура
Ци вихор гуляет

Я не паэта о крый мяне божа
Не рвуся я к славе гэткай нимала
Хоць песеньку думку и вы́сную можа
Завуся я тольки Янка Купала Янка Купала Янка Купала Янка Купала

На адным ён месцы
Днюе и начуе
Мно́га ка́зак знае
Многа песень чу́е

Дождж падмыў карэнне
Ў им дупло як хата
Ён стаиць и дрэмле
Грозны расаха́ты

Я не паэта о крый мяне божа
Не рвуся я к славе гэткай нима́ла
Хоць песеньку думку и вы́сную можа
Завуся я тольки Янка Купала

Славу паэтау́ разносяць па свеце
Вянки ускадаюць и зво́няць пахва́лай
Я ж циха йграю хтож цихих прымеце
Ат,ведама з вёски Яннка Купала
Ко́жны край мае тых што апяваюць
Чым ёсць для народа ўпадак и хва́ла
А Беларусы ж никога не маюць
Няхай жа хоць будзе Янка Купала Янка Купала Янка Купала Янка Купала