Kraina

W Krainie Wyobraźni, gdzie łzy są częścią dnia,
Tworzę z miłością, mimo bólu, mimo strachu.
Choroba zabiera siły, lecz serce wciąż nie zna granic,
Bo w tej Krainie to marzenia dają mi siłę, dają mi nadzieję.


Czasem ciemność otacza, ból zabiera mi dech,
Ale w moim sercu nie gaśnie żadna iskra, żadna chwila.
W każdej ozdobie, w każdym kamieniu,
Odnajduję światło, które wciąż prowadzi mnie.

W Krainie Wyobraźni, gdzie łzy są częścią dnia,
Tworzę z miłością, mimo bólu, mimo strachu.
Choroba zabiera siły, lecz serce wciąż nie zna granic,
Bo w tej Krainie to marzenia dają mi siłę, dają mi nadzieję.

Gdy inni wątpili, w moich oczach widzieli tylko ciszę,
Mówią, że to niemożliwe, że nie dam rady.
Ale w Krainie mojej wytrwałości, w miłości, którą mam,
Nie pozwolę, by to wszystko umarło, nie pozwolę zniknąć tym snom.


W Krainie Wyobraźni, gdzie łzy są częścią dnia,
Tworzę z miłością, mimo bólu, mimo strachu.
Choroba zabiera siły, lecz serce wciąż nie zna granic,
Bo w tej Krainie to marzenia dają mi siłę, dają mi nadzieję.

Każdy dzień to walka, ale mam w sobie moc,
Bo miłość i pasja to moje najcenniejsze skarby.
Mimo że droga jest trudna, ja wciąż idę,
W Krainie Wyobraźni wciąż tworzę i wierzę.


W Krainie Wyobraźni, gdzie łzy są częścią dnia,
Tworzę z miłością, mimo bólu, mimo strachu.
Choroba zabiera siły, lecz serce wciąż nie zna granic,
Bo w tej Krainie to marzenia dają mi siłę, dają mi nadzieję.

A Kraina rośnie, jak kwiat, który przez łzy wyrasta,
W każdej biżuterii, w każdym detalu – to moje serce.
Choć życie zabiera mi siły, nie odbierze mi marzeń,
W Krainie Wyobraźni, mimo wszystko, zawsze będę tworzyć