Love

වැටෙනා හැම කදුලක් ගානේ
තැවෙනා සිත මොහොතක් ගානේ
රිදවා හිත ගිය නුබ වාගේ
නෙතු හඩවයි හැම රෑ රහසේ.
එන්න බැරිද ආයේ නුබට
හිනහෙන්නට ඉස්සර වාගේ
බලා හිදිමි මේ ඇස් පෙරමග
දැවටෙන්නට යලි නුබේ සුරතේ.
ආදරෙයිනේ මං කවදත් නූබේ හිතට ඉස්සර වාගේ.
ගලාපාගෙන උන හැම දේමත්
ඉවසාගෙන දුන් කදුළු ගොඩත්
පියමැන්නේ ඹබ පස්සෙම මං ආදරේ නිසා පණමෙන්.
දැනූනේ නැද්ද කවදාවත් මගේ මේ සිත හඩණ තරම්
ඇවිත් යන්න එක දවසක් ආදරේ මගේ දැනුනානම්.