അമ്മ തന്ന ചെറു പുഞ്ചിരി. ചിറകൊടിഞ്ഞ പക്ഷി പോലെ കാലന്റെ വരവ് കാത്തു നിറി നീറി പുകയുമ്പോൾ പച്ച തേടി പായുന്ന മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിൽ നീ കുത്തി വെച്ച നോവിന്റെ നൊമ്പരങ്ങൾ പാടും ഞാൻ ഈ റേപ്പ് ലൂടെ പാടും നീ കേൾക്കണെങ്കിൽ കേൾക്ക് ആരെ പേടിച്ചു ജീവിവിച്ചു എന്തിന് നീ ജീവിച്ചു പച്ചയായി ജീവിച്ചു പിച്ച വെച്ച് ജീവിച്ചു മറക്ക് നീ പറക്കു നീ മടക്കു നീ മരിക്കി നീ പച്ച തന്ന ഓർമ്മകൾ വിഞ്ഞാലായ് പോകുന്നു