Leven van een youngster

Luister, het is niet de overheid,
Als je gaat schieten, wie heeft je voorbereid?
Het is jaloezie, het maakt hongerig naar macht,
Vergeet niet, geld maakt blind, we leven in de nacht.
Er was eens een jongen, zijn naam blijft anoniem,
Hij gaf alle schuld aan de overheid, heel intens en gemeen.
Ongelijke kansen, dus hij verkocht die wiet,
Ging op dun ijs, schaatsend in de hitte van verdriet.
Jaloers op de rijke boys, die alles kregen van hun paps,
Dan vraag je je af, "waarom krijg ik klappen, waarom ik, waarom mijn padre?"
Maar vergeet nie, we leven in de nacht,
Alles is duister, de wereld vol achterbaks gedrag.
Refrein:
We leven in de nacht, waar alles donker is,
Het geld maakt je blind, alles lijkt een vergissing.
Wie wil je zijn, in deze wereld van geweld?
Het antwoord ligt diep, zoek naar jezelf.
Het is niet de racisme dat je verzwakt,
Het zijn onze gedachten die je vastpakt.
Als ik ga slapen, bid ik voor papa: slaap zacht,
Het is de haat en pijn die ons laat zien wie ons krachtig maakt.
Maar wie wil jij zijn, met of zonder het duister,
Wie gaat de pijn genezen, als je ziel steeds verzuurt?
Het is niet het systeem, het is onze realiteit,
Je kan alleen jezelf redden, tijd om te vechten in deze strijd.
Refrein:
We leven