wstążka 2

[Verse]
To czarno białe zdjęcie ma pół wieku
Ze zdjęcia młodość śmieje się bez słów
A tutaj włosy już z głowy znikają
I plecak życia wypchany po brzeg
Trochę niepewnie patrzysz na mnie dzisiaj
Bo czas tak długo zacierał nasze twarze
Lecz kiedy nagle pada twoje imię
Powraca pamięć i radość i śmiech
[Chorus]
Rozwiążę wstążkę twojego pudełka
Aby poszukać w nim wspomnień sprzed lat
I oczy twoje ponownie roześmiać
I wspomnieć ciebie i znaleźć jeszcze raz
Więc pijmy wino za to co zostało
Za przyjaźń której nie pokonał czas
Bo najpiękniejsze powroty są wtedy
Gdy odnajdują w tym drugim także nas

[Verse]
I długo będą brzmiały nasze głosy
Choć innym rytmem obraca się czas
Bo już to wiemy że pod każdą twarzą
Jesteś ta sama i jesteś ten sam.
I właśnie to nas do siebie znów wiedzie
Jak niewidzialny i cichy serca głos
Chcemy się wzmocnić małą garścią wspomnień
Lub przeoczone odkryć jeszcze coś

[Chorus]
Rozwiążę wstążkę twojego pudełka
Aby poszukać w nim wspomnień sprzed lat
I oczy twoje ponownie roześmiać
I wspomnieć ciebie i znaleźć jeszcze raz
Więc pijmy wino za to co zostało
Za przyjaźń której nie pokonał czas
Bo najpiękniejsze powroty są wtedy
Gdy odnajdują w tym drugim także nas
Bo najpiękniejsze powroty są wtedy
Gdy odnajdują w tym drugim także nas