Пан банячек

Pewien człowiek w naszej wiosce,
Ma zwyczaje dość nietypowe,
Gdy zobaczy pusty baniaczek,
Już mu błyszczą oba oczka!
Czy to mały, czy też duży,
Czy na deszczu, czy po burzy,
On go podniesie, otrzepie z kurzu,
Bo pusty baniaczek zawsze się przyda!
[Refren]
Hej, hej, baniaczki dwa!
Nasz kolega kolekcję ma!
Jeden w krzaki, drugi w kąt,
Zbiera je na cały ląd!
Hej, hej, nie pytaj go,
Po co mu ich aż tak dużo!
Bo gdy pusty baniaczek lśni,
To najszczęśliwszy człowiek jest dziś!
[Zwrotka 2]
Sąsiad pyta: „Po co ci one?
Przecież wszystkie są już puste!”
On odpowiada: „Nie rozumiesz, bracie,
To są skarby w mojej chacie!”
W piwnicy stoją całe rzędy,
W garażu też ich pełno wszędzie,
A kiedy żona robi porządki,
On wynosi je z powrotem do kątka!
[Refren]
Hej, hej, baniaczki dwa!
Nasz kolega kolekcję ma!
Jeden w krzaki, drugi w kąt,
Zbiera je na cały ląd!
[Zakończenie]
Więc gdy zobaczysz pusty baniaczek,
Nie wyrzucaj go, mój koleżko!
Daj go naszemu bohaterowi,
Bo on go z radością przygarnie!
Bo nie każdy zbiera złoto,
Nie każdy marzy o fortunie…
Nasz bohater zbiera baniaczki
I jest królem w swojej gminie!