ILE RAZY JESZCZE WSTANĘ

[REFREN]

Ile razy jeszcze wstanę,
kiedy życie rzuci mnie na dno?
Ile razy poskładam siebie,
gdy rozsypie wszystko w pył?

Nie pytaj mnie, czy mam już siłę,
bo nieraz nie miałem jej wcale.
A jednak stoję, patrzę przed siebie
i znowu idę dalej.

[ZWROTKA PIERWSZA]

Były dni, gdy brakło mi słów,
były noce cięższe niż sen.
Ludzie, którym ufałem najbardziej,
nagle odchodzili gdzieś.

Były chwile, kiedy wszystko
rozpadało się na pół.
I naprawdę nie wiedziałem,
czy mam siłę zrobić krok.

Ale życie nauczyło mnie,
że nie zawsze trzeba biec.
Czasem największym zwycięstwem
jest po prostu podnieść się.

[REFREN]

Ile razy jeszcze wstanę,
kiedy życie rzuci mnie na dno?
Ile razy poskładam siebie,
gdy rozsypie wszystko w pył?

Nie pytaj mnie, czy mam już siłę,
bo nieraz nie miałem jej wcale.
A jednak stoję, patrzę przed siebie
i znowu idę dalej.

[ZWROTKA DRUGA]

Dziś już wiem, że każda blizna
ma historię, którą znam.
Każdy kryzys coś zabiera,
ale coś zostawia nam.

Pokazuje, kto jest obok,
kiedy kończy się dobry czas.
Kto naprawdę trzyma rękę,
a kto tylko mówił: „Masz mnie”.

Nie chcę wracać do tych ludzi,
którzy gasili mój blask.
Dziś odzyskuję swoje życie
i odbudowuję własny świat.

[PRZEJŚCIE]

Nie jestem niezniszczalny.
Też czasami pękam.
Ale już wiem jedno:
upadek to nie koniec.

[REFREN – FINAŁ]

Ile razy jeszcze wstanę?
Tyle razy, ile będzie trzeba.
Ile razy poskładam siebie?
Tyle razy, aż odzyskam siebie.

Nie pytaj mnie, czy mam już siłę,
bo siła nie zawsze krzyczy głośno.
Czasem siłą jest jeden krok,
gdy wszystko mówi: „Zostań na dnie”.

A ja nie zostanę.
Jeszcze oddycham.
Jeszcze mam drogę.
Jeszcze idę.

Znowu wstanę.