Ескі күн

Меңіреу жанға айналдым,
Жүрекке жұмыр жоқ тыным.
Жаныма ауыр қайғы алдым,
Сезілген кезде жоқтығың.

Араға түсіп жік салып,
Біздерді мына құртты кім?
Безердей менен соншалық,
Болдымба саған жексұрын!

Есіме түсіп ескі күн,
Қинады жанды ескі мұң.
Сағынам кейде өзіңді,
Ойыма алып кешқұрым.

Зуылдап зырғып барады,
Баянсыз менің бес күнім.
Жүрекке жара салады,
Естелігі-ай ескінің.