öğretmen

Bıktım bu bekleyişten, her gün aynı stres,
Duyumcuların sesi, yıkar moralimi, pes,
Yıldan uzun süreler, sanki bir sonsuzluk,
Hayallerim kırık, içimde bir boşluk.Verse 1:
Günler geçiyor, umutlarım soluyor,
Bir yıldan fazla bekledim, sabrım kayboluyor,
Her köşe başında bir duyum, hep negatif,
Bu moral bozukluğu, yapıyor beni pasif.Kapılar kapalı, nereye gitsem boş,
Kalbim sıkışıyor, yaşadıkça bu koş,
Bizi unutmuşlar, sistem hep yavaş,
Ama içimde bir isyan, bu sessizlikten taşar.Nakarat:
Bıktım bu bekleyişten, her gün aynı stres,
Duyumcuların sesi, yıkar moralimi, pes,
Yıldan uzun süreler, sanki bir sonsuzluk,
Hayallerim kırık, içimde bir boşluk.Verse 2:
Geceleri uyuyamam, aklımda tek şey,
Bu yolun sonu nerede, var mı bir hayır, hey?
Öğretmenlik bir tutku, ama bu yollar diken,
Her adımda bir engel, bu düzen çok sinsi, yen.Sabır taşı çatladı, dayanacak güç kalmadı,
Ama pes etmek yok, bu kalp daha yıkılmadı,
Her zorluğun sonunda, bir ışık var biliyorum,
Yol uzun olsa da, umutla yürüyorum.Nakarat:
Bıktım bu bekleyişten, her gün aynı stres,
Duyumcuların sesi, yıkar moralimi, pes,
Yıldan uzun süreler, sanki bir sonsuzluk,
Hayallerim kırık, içimde bir boşluk.Outro:
Bu yolda yürüyenler, yalnız değilsiniz,
Bir gün gelecek, hepimiz güleceğiz,
Sistemin zincirlerini kıracağız,
Hayallerimize kavuşacağız, biz kazanacağız.
00:12