Między Filiżankami

[Intro]
Cichy ekspres budzi świt,
miasto jeszcze śpi.
W kubku wiruje mały świat,
a ja oddycham nim.

[Zwrotka 1]
Na parapecie mokry deszcz,
lampy gasną gdzieś powoli.
Ktoś zostawił w radiu jazz,
noc jeszcze nie chce odchodzić.
Palce pachną świeżym mielonym snem,
serce trochę znowu bije szybciej.
Jedna chwila, jeden łyk
i już łatwiej oddychać życiem.

[Pre-Chorus]
Bo kawa zna wszystkie moje sekrety,
ile razy chciałem zniknąć na moment.
W ciszy mówi mi szeptem:
„Jeszcze będzie dobry dzień”.

[Refren]
Między filiżankami chowam zmęczony świat,
gorzkie myśli toną w mlecznej pianie chwil.
Noc pachnie kawą i trochę jak dawny czas,
gdy wystarczył jeden łyk, by naprawdę żyć.
Nie pytaj dokąd biegnę,
usiądź tu jeszcze chwilę.
Zanim znowu wstanie dzień,
zostań ze mną przy kofeinie.

[Zwrotka 2]
Szum ulicy miesza się
z oddechami starego miasta.
Każdy stolik pamięta coś,
jakieś „kocham”, jakieś „wracaj”.
W neonowym świetle szyb
widzę twarze sprzed lat.
Może wszyscy trochę śnimy,
pijąc samotność na pół z kawą.

[Bridge]
A jeśli jutro zgubi nas
w pośpiechu zimnych spraw,
to odnajdź mnie tam,
gdzie pachnie świeży blend i nocny jazz.

[Refren — finał]
Między filiżankami chowam zmęczony świat,
gorzkie myśli toną w mlecznej pianie chwil.
Noc pachnie kawą i trochę jak dawny czas,
gdy wystarczył jeden łyk, by naprawdę żyć.
I nawet jeśli miasto znów
odbierze nam spokojny sen,
to jeszcze jedną kawę zrób —
i zostań aż po świt.