Maj mnie uratował

(Zwrotka 1)
Pomogło mi — już nie pamiętam,
Jak smakowały tamte dni,
Mróz w oczach zniknął bez pożegnań,
Nie chcę tam wracać — nie, nie, nie.

Oddałam więcej niż powinnam,
A w zamian tylko chłód i cień,
Twoje słowa były zimne,
Jakbyś nie czuł nic — nawet mnie.

(Pre-refren)
Aż nagle przyszło światło dnia,
I coś we mnie pękło tak…

(Refren)
I wtedy przyszedł maj,
Namieszał w moim sercu,
Rozpuścił cały żal,
Znalazłam swoje miejsce.

To tylko szczęście,
Czyste szczęście,
Oddycham nim — nareszcie.

(Zwrotka 2)
Traciłeś mnie po trochu, w ciszy,
Rozmieniałeś nas na pół,
Dziś już nie słyszę Twoich myśli,
Bo nie ma nas — i nie ma słów.

Minęło kilka pustych wieczorów,
Każdy gdzieś, osobno znów,
A ja już wiem bez żadnych sporów,
Jak chcę żyć i kogo czuć.

(Pre-refren)
Bo kiedy przyszło ciepło dnia,
Zrozumiałam wszystko tak…

(Refren)
Bo w końcu przyszedł maj,
Rozgrzał moje serce,
Ktoś obok daje mi
To, czego chciałam więcej.

To tylko szczęście,
Moje szczęście,
Już nie zgubię go — nie.

(Bridge)
Przeszłość stopiłam w promieniach,
Nie wróci już tamten chłód,
Teraz tańczę w nowych marzeniach,
I wiem — to mój własny cud.

(Refren – finał)
Bo w końcu przyszedł maj,
I wszystko jest inaczej,
Już nie oglądam się,
Bo serce wie, co znaczy.

To tylko słońce,
Ciepłe słońce,
Prowadzi mnie — najmocniej.