Szkoła Życia (Betonowe Echo)

[Intro]
(Ciężki, brudny bit, winylowy trzask, w tle dźwięk przejeżdżającego tramwaju)
Taa... Pamiętasz jak to było?
Fartuszki, tarcze na agrafkach...
Nikt nam nie mówił, jak żyć.
Sami się uczyliśmy na błędach. Posłuchaj.

[Zwrotka 1]
Wchodziłem w ten system z tornistrem na plecach,
Granatowy fartuszek – szkolna, nudna heca.
Tarcza na ramieniu, w piórniku ściągi schowane,
Zamiast lekcji – wagary, na murku śniadanie.
Bunt rósł w nas od rana, pod ławką palce żółte,
Pierwsze fajki z Pewexu, smakowały jak luksus.
Ksiądz czekał w kościele, my szliśmy na poranek,
Do kina, w ciemną salę, tam był nasz przystanek.
Zamiast pacierza – filmowe kadry i sny,
Młode wilki na osiedlu, to byliśmy my.

[Refren] (Scratche)
To nasze dorastanie, twarda szkoła przetrwania,
Trzepak pod blokiem, miejsce nie do podania.
Klatka schodowa, muzyka puszczona przez okno,
Prawda z betonu, co nie pozwala nam zmoknąć!

[Zwrotka 2]
Zejdź ze mną niżej, tam gdzie światło ledwo mruga,
Piwniczna siłownia – to była nasza usługa.
Sztangi ze złomu, beton wylany w puszkach,
Lustra poobijane, prawda w naszych koszulkach.
Na ścianach plakaty – Arnold, Stallone i rap,
Tam wykuwaliśmy charakter, tam znikał strach.
Piwo w kanisterku, bo taniej wychodziło,
Dzielone na czterech, jakoś się kręciło.
Słuchanie kaset, magnetofon ryczał na całą klatkę,
Sąsiad walił w rury, my robiliśmy zadymę.

[Zwrotka 3]
Dzisiaj patrzę na te bloki, widzę tamte twarze,
Chłopaków z trzepaka, ich sny i ich tatuaże.
Dorastanie w smogu, w cieniu wielkiej płyty,
Każdy dzień był walką, każdy wers był syty.
To nie były bajki, to nie był kolorowy świat,
To był hart ducha, co przetrwał przez tyle lat.
Fartuszek dawno w koszu, tornister gdzieś zgnił,
Ale ten styl życia w moich żyłach wciąż tkwi!

[Outro]
Szacunek dla tych, co wiedzą o czym mowa.
Stare osiedla, piwniczny klimat.
Klasyka.
Wciąż tu jesteśmy.