De wereld woog zwaar op mijn schouders De nachten duurden veel te lang Ik zocht naar licht in stille uren Maar alles klonk zo leeg en bang
Ik droeg mijn twijfels als een jas Die maar niet van mijn lichaam ging Tot jij me zachtjes aan kwam raken En zei: “Ik blijf hier — wat er ook komt, vriendin.”
Geen groot gebaar, geen luide stem Maar jij zag dwars door alles heen
Want als jij er bent, hoef ik niet sterk te zijn Mag ik breken, mag ik vallen, zonder schijn Jij ziet mij zoals ik werkelijk ben En houdt me vast wanneer ik ren
Als de storm mijn naam weer roept En twijfel aan mijn hart weer trekt Dan ben jij het zachte antwoord Dat mijn wereld weer rechtzet
We hebben stiltes samen gedragen Die meer zeiden dan duizend woorden Gelachen tot de tranen kwamen Alsof we even niets meer hoorden
Jij kent de scheuren in mijn ziel De plekken die ik liever verberg Maar in jouw ogen zie ik zachtheid Alsof ik altijd genoeg zal zijn
Je hoeft me nooit te redden Je loopt gewoon met mij
Want als jij er bent, hoef ik niet sterk te zijn Mag ik breken, mag ik vallen, zonder schijn Jij ziet mij zoals ik werkelijk ben En houdt me vast wanneer ik ren
Als de storm mijn naam weer roept En twijfel aan mijn hart weer trekt Dan ben jij het zachte antwoord Dat mijn wereld weer rechtzet
En mocht de wereld tussen ons in staan Of raken we elkaar soms kwijt Dan weet ik — waar het leven ook gaat — Jij bent mijn thuis in elke tijd
Want als jij er bent, durf ik weer te zijn Niet van steen, maar mens van pijn En van hoop die langzaam groeit Omdat jij naast me bloeit
Als alles om me heen verdwijnt En niets meer zeker lijkt Dan ben jij mijn vaste grond Mijn beste vriendin — mijn licht
Stile di musica
soulful, Romantic, slow sad, Sadness, Calmness, Female Voice