สายเลาะพอหมู่

เด็กมอหนึ่งเบิ่งว่าเป็นตาฮัก แนมคักคัก มีแต่คนมึนมึน เลิกเรียนแลนแตกหวึ่นหวึ่น ครูฮ้องเอิ้น กะบ่อหันหน้าให้ เป็นได๋หนังสือหนังหา บ่อหัวซายายเต็มห้องอ้ากซาก ครูภาเหมิดคำสิปาก หมู่ผีพากย้านบ่อได้เมียเฮียน แลงมาหาเลาะอ้อมบ้าน ขี่รถปานว่าเพิ่นแม่นลักได้ เข้าพู้น เลาะพี้ ออกหั่น จั๊กน้ำมันนั่นมันมาต๊ะใส พ่อแม่บ่อมีคำสิเว้า ไทบ้านเขากะเหมิดคำสิว่า หมู่ห่าสู จั๊กแม่นสูนแท่เด้ มะเหลือใจแท่เด้ เล่นเกมเล่นได้ยังมื้อ จนตาปือจั่งเป็นตาออนซอน ยามนอนกะแป๋สิแจ้ง ตะเว็นแดงกะบ่อทันอยากตื่น ยามเรียนกะมาสายสาย ครูโต้งฮ้ายเพิ่นกะหน้าบูดใส่ ครูภาเอิ้นไปเฮ็ดเขต หมู่ผีเผดหนิกะหน้าบูดใส่ ให้เรียนมันกะว่าขี่ค้าน ให้เฮ็ดงานมันกะว่าบ่อไหว กีฬามันกะว่าปวดหัว จั่งแม่นตั๋วหรือว่าเล่นบ่อได้ คณิต วิดย้า ภาษา ครูหามากะบ่อเอาใจใส่ บัดนี้สิให้ครูเฮ็ดจั่งได๋ บัดทินี้หมู่เจ้าสิเอาจั่งใด๋ มันจั่งสิได้ ให้มันถืกใจสู ห๊า