Kościotrup Tańczy

[Zwrotka 1]
Na cmentarzu w blasku księżyca,
wiatr dmucha w liście, cisza krzyczy,
a z grobu starego, spod płyt kamienia,
wychodzi szkielet bez wspomnienia!

[Refren]
Kościotrup tańczy, stuk-puk, stuk-puk!
W butach z kurzu, w rytm duchów stuk!
Kręci się wkoło, aż grzmią nagrobki,
śmieje się, trzaska — aż dzwonią kości!

[Zwrotka 2]
Nietoperz gra mu serenadę,
a dynia świeci mu jak latarnię,
pająk na skrzypkach stroi strunę,
a duchy nucą starą nutę.

[Refren]
Kościotrup tańczy, stuk-puk, stuk-puk!
Pod czarnym niebem, bez ludzkich słów!
Kości się śmieją, trzeszczą wesoło,
Halloween, Halloween, tańczmy wkoło!

[Bridge – szeptem, teatralnie]
„Hej, nie bój się mnie, mój drogi gościu,
nie szukam krwi… tylko towarzystwa w mroku!”

[Finał – dramatyczny walc]
Więc gdy znów nocą mgła cię okryje,
a księżyc nad światem zawiśnie jak szyderczy uśmiech —
posłuchaj dobrze, bo wśród grobów wciąż gra:
Kościotrup tańczy — la la la la!