deneme

1. Kıta]
Bir ses kaldı duvarlarda, senin yankın gibi,
Gözlerinle doluyor, sustuğum her geceyi.
Yollar bile öğrendi adını, sessiz yürürken,
Her adımda biraz sen, biraz ben eksiliyorum.

[Nakarat]
Aynı gökyüzüne bakar mısın hâlâ,
Benim gibi susarak, benim gibi ağla.
Rüzgâr seni getirirse bir gün bana,
Yine susarım, yine anlarım,
Biz hiç bitmedik aslında.

[2. Kıta]
Bir yanım deniz, senin adını taşır,
Bir yanım kül, seni söndüremez artık.
Dokunsam da hayaline, ısınmaz ellerim,
Yine de üşümem, çünkü içimdesin.

[Nakarat]
Aynı gökyüzüne bakar mısın hâlâ,
Benim gibi susarak, benim gibi ağla.
Rüzgâr seni getirirse bir gün bana,
Yine susarım, yine anlarım,
Biz hiç bitmedik aslında.

[Köprü]
Zaman geçer, ama sen geçmezsin,
İçimde bir anı gibi solmazsın.
Belki başka bir şehirde, başka bir anda,
Aynı rüyada buluşuruz, sessizce.

[Son]
Ve eğer biri sorarsa,
“Unuttun mu?” diye,
Ben sadece gülerim;
Unutmak, seni yeniden sevmek olurdu.