Księżyc, który nie wie

Zwrotka 1
Księżyc budzi się nad ciemnym niebem,
Pyta sam siebie – czym jestem?
Czy zimną skałą, bez duszy i krwi,
Czy płomieniem plazmy, co w pustce się tli?

Refren
Może tylko odbicie,
Mapa Ziemi wśród snów,
A może czysta iluzja,
Co znika, gdy gaśnie twój wzrok.

Zwrotka 2
Patrzę w powierzchnię jak w stary plan,
Linie kraterów układają świat.
Czy jestem lustrem, co ziemię zna,
Czy tylko echem kosmicznych lat?

Refren
Może tylko odbicie,
Mapa Ziemi wśród snów,
A może czysta iluzja,
Co znika, gdy gaśnie twój wzrok.

Zwrotka 3
Czy to ja odbijam Ziemię,
Czy to ona odbija mnie?
Dwoje ślepców w ciemnym niebie,
Co szukają prawdy we mgle.

Most
I pyta gwiazd – lecz one milczą,
I pyta wiatr – ten tylko świszczy.
Więc krąży wciąż, w niewiedzy tkwiąc,
Samotny księżyc, co szuka prawd.