Część II: "Koszmar Łowcy"

Pośród ścian z ludzkich snów,
Kroczy szept, co rodzi ból.
Oczy w niebie, oczy w krwi —
Widzę więcej… niż chciałem widzieć.

Pre-refren:
Maria milczy w sennym cieple,
Blask kosy tnie wspomnienia cieleśnie.
Gehrman czeka, wiatr go zna —
Czy ja śnię, czy śni mnie świat?

Refren:
Krew mnie niesie, Krew przemienia,
Ciało łowcy — bez imienia.
W cieniu snu, bez granic dni,
Tylko Obcy słyszy krzyk!

Zwrotka II:
Micolash — śmiech jak dzwon,
"Master Willem był ślepy wciąż!"
Echa Prawdy tną jak stal,
Lecz nie zbawi cię już żaden znak.

Pre-refren:
Serca brak, lecz serce bije,
W cichym locie ku szaleństwie.
Kosmos pragnie, byś zrozumiał,
Że człowiek to tylko larwa…

Refren:
Krew mnie niesie, krew mnie dzieli,
Z człowieczeństwa czyni cienie.
W oczach gwiazd, w zgrzycie drzwi,
Rodzą się bogowie z krwi!

Outro (szeptem):
Sen się kończy, świt nie wschodzi,
W cieniu lśni Pępowina Mocy.
Cicho… już po wszystkim, już śpij…
Niech łowca śni… niech łowca śni