Bartek Myślał, Że Jest Włochem

[Verse]
Bartek w lustro patrzy, garnitur jak don Corleone,
Makaron w ręku, myśli, że rządzi w Rzymie jak patron.
W głowie mafia, w sercu Toskania,
Ale DNA mówi: syn Abrahama.

[Chorus]
Bartek myślał, że jest Włochem,
Przegrał wszystko w blackjacku w pędzie głupim krokiem.
Szukał mafii, znalazł dług,
Życie krzyczy: "To nie Włoch, to Żyd, cóż!"

[Verse 2]
W Monte Carlo, koszula rozpięta,
Złoty łańcuch na szyi, ego jak centrala.
Stawia na czarno, stawia na czerwone,
A stół szepcze: "Bartek, twój los jest szalony."

[Prechorus]
Kiedy dealer rozdaje karty,
Nie widzi przyszłości, widzi tylko straty.

[Chorus]
Bartek myślał, że jest Włochem,
Przegrał wszystko w blackjacku w pędzie głupim krokiem.
Szukał mafii, znalazł dług,
Życie krzyczy: "To nie Włoch, to Żyd, cóż!"

[Bridge]
Zamiast oliwek, macy na stole,
Kieliszek koszernego wina, a nie Barolo.
Historia krzyczy, geny się śmieją,
Bartek wciąż w zaprzeczeniu, płacze w kasynie.