Wojownicy, Cztery Klany (Official Music)

(Zwrotka 1)
W głębi lasu, gdzie cień się kładzie,
Cztery Klany żyją w gromadzie.
Klan Pioruna, serca gorące,
Honorem i mocą płonące,
Ich łapy szybkie, jak tuzin błyskawic,
Przez leśne ścieżki pędzą bez granic.

(Zwrotka 2)
wzgórza wysokie trawa zdobi,
Klan Wiatru lekko pośród niej goni.
Szybcy i zwinni, skaczą zgrabnie,
Ich futro rozwiewa wiatr, co nie słabnie.
Cisza ich broni, na wiatru rozdrożach,
Wolni jak ptaki, w niebieskich przestworzach.

(Zwrotka 3)
W mrocznych ostępach, gdzie światło się urywa,
Klan Cienia tajemnice swe wciąż skrywa.
Sprytni i cisi, w nocy się kryją,
Chodzą ukradkiem , Las falą cienia pokryją.
Posłuszni naturze, mrocznej i głuchej,
Ich wzrok przenikliwy, nic im nie umknie.

(Zwrotka 4)
Nad brzegiem rzeki, gdzie woda płynie,
Klan Rzeki łowi, a ich sierść lśni w tej głębinie.
nawet uczeń ryby w rzece nie minie,
Ich futro gładkie, mokre od strumieni.
Spokojni i cierpliwi, z wodą złączeni,
Żyją w harmonii z nurtem płynącej rzeki.

Tak żyją koty w leśnych drzewach cieni,
Pioruna, Wiatru, Cienia i Rzeki.
Pamiętając o Niebie, strzegąc się Krwi,
Z wiarą w Klan Gwiazdy, co w górze lśni.
Z dalekim Plemieniem Płynącej Wody
Nie siać sporów i ziarna niezgody

(Zwrotka 5)
A tam, gdzie niebo styka się z ziemią,
Kiedyś Klan Nieba władał swoją potężną domeną.
Drapacze chmur, wysoko w koronach,
Ich legowiska skryte w zielonych osłonach.

(Zwrotka 6)
Lecz mrok nadszedł, krew zabarwiła ostępy,
Klan Krwi w szale zaatakował ich zastępy.
Furia, ostre pazury, chęć zabrania duszy
Niewinni padali w tej krwawej zawieruszy
I pomyśleć że taki okrutny przywódca żył,
Który tak wiele wojowników zamienił w pył.

(Zwrotka 7)
W górskich potokach, gdzie woda się pieni,
Plemię Płynącej Wody swą siłę korzeni.
Po skałach biegają zwinni jak cienie
Ich duch silny jak górskie strumienie
Z naturą w zgodzie, w sercu głębia spokoju
Ich serca biją w rytmie górskiego pokoju.

(Zwrotka 8)
W blasku gwiazd, dzień w cień się rozpływa,
Klan Gwiazdy przemawia, choć cisza przybywa.
Ich oczy migocą nad światem w oddali,
Strzegą ścieżek kotów, co w mroku stali.
W snach niosą prawdy, nie głosząc hałasu,
Jak wiatr wśród liści, głos dawnych czasów.


Tak żyją koty w leśnych drzewach cieni,
Pioruna, Wiatru, Cienia i Rzeki.
Pamiętając o Niebie, strzegąc się Krwi,
Z wiarą w Klan Gwiazdy, co w górze lśni.
Z dalekim Plemieniem Płynącej Wody
Nie siać sporów i ziarna niezgody