Dat zit wel snor, Mille!

Mille is met pensioen, dat zit wel snor!
Hij gooit zijn wekker door het raam, tot in El Salvador!
We drinken op zijn vrijheid — ja, tot we er bij neer vallen,
Met pinten in de hand, staan we wat te lallen!
Hey hey hey, Mille! Dat zit wel snor!
Vanaf nu enkel nog genieten, kom we gaan ervoor!
Geen stress meer, geen gezever meer, alleen nog maar plezier,
Enkel een nieuw vat steken van dat heerlijke pensioenbier!
Hij stond jaren paraat, altijd en overal op de baan,
Met zijn snor als kompas en zijn werkhandschoenen aan.
Maar nu hangt z’n verfborstel definitief aan de haak,
En wij roepen luid: “Michel, ge zijt ne krak!”
Geen jobkes meer, geen gezaag of gezeur,
Hij ligt nu op het terras, in z’n short, enkel goed humeur.
Een pint in de hand een lekkere worst in de pan,
En Mille roept: “’t Is goed geweest, ik doe het nu op m’n gemak, man!”
Mille is met pensioen, dat zit wel snor!
Vanaf nu enkel nog genieten, kom we gaan ervoor!
We heffen het glas tot we niet meer kunnen staan,
En zingen luid: “We love you Mille, we do”
Tot de zon moet onder gaan.
Mille! Mille! Mille! Hoehoe!
Net op pensioen, onze kampioen ook wel een kapoen — Joehoe!
Doen wat ge wilt, wordt nu maar wild – Woehoe!
We feesten de ganse week... en nemen zeker geen break!
Mille is met pensioen, dat zit wel snor!
Hij leeft nu op z’n eigen klok, gedaan met dat gestoor!
We klinken nog een keer, op het leven deel twee!
Voor Michel “De Mille”, iedereen doet mee!
JE MOET NIET MEER WERKEN, MILLE!
DAT ZIT… WEL… SNOR!!!
SCHOL!