Mustohzod

Husning guli to bo’ldi jahon mulkida paydo ey sho’xi parizod,
Solding oni ishqi boshima kulfati savdo, qilg’il manga faryod.
Bilmam na sifat odam eding nozli fanida ey ko’zlari shahlo,
Qilding meni bir boqish ila husninga shaydo, jilva qilib ijod.
Layli bila Shirin chu emas yorima monand, ham zarra, ham obod,
Man birla qachon teng bo’lur ishq ichra jahonda Majnun ila Farhod.
Sayyidi g’ami etdi bu ko’ngil mulkini vayron yondirgali jonim,
Endi anga rahm ayla borib dilbari barno qilg’il ani obod.
Chokar g’ami hajringda qachon bo’lsa giriftor ishq ichra biloshak,
Dardig’a ani shahdu labing qildimu davo, ey qomati shamshod.