Bursztyny w słoiku

[Zwrotka 1]
Boso po piasku, dwa kudłate cienie biegną,
pomarańczowy szept między ich łapami lśni.
Schylam się nisko, piasek osypuje się z palców,
i nagle czuję – coś tu na mnie czekało.
[Refren]
Świeci mi w dłoni skarb z morskiej fali,
ciepły jak Twoje spojrzenie, gdy nikt nie patrzy.
Bursztyny w słoiku, serce pełne blasku,
to nie sen…
[Zwrotka 2]
Unoszę go delikatnie,
słońce przechodzi przez bursztyn – i cała dusza się żarzy.
Czuję, jakby ktoś z góry
uśmiechnął się do mnie… i do Ciebie też.

W otwartej dłoni…
płonie żywym światłem…
i nagle wiem,
że każdy paciorek to jedno „dobro”.

Świeci mi w dłoni skarb z morskiej fali,
ciepły jak Twoje spojrzenie, gdy nikt nie patrzy.
Bursztyny w słoiku, serce pełne blasku,
to nie sen… to Ty przypominasz mi o nas.
…o nas…