แกล้ง

[Verse 1]
เธอยังวางแก้วกาแฟ... ไว้ที่เดิมที่เคยตั้ง
เรายังนั่งฝั่งตรงข้าม... แต่นิสัยไม่เหมือนก่อน
บรรยากาศมันหนาวสั่น... ทั้งที่ไม่ได้เปิดแอร์หรือลมนอน
เหมือนเราต่างคนต่างรอ... ให้ใครสักคนพูดคำว่าลาก่อน
ความเงียบมันดังกังวาล... ในบ้านที่เคยมีเสียงหัวเราะ
[Pre-Chorus]
เหมือนนาฬิกาทราย... ที่ข้างในมันไม่มีทรายเหลืออยู่
ต่อให้คว่ำมันอีกกี่ครั้ง... เวลาของเราก็ไม่เดินหน้าดู
เราแค่กอดซากความจำ... ที่มันตายไปแล้วให้ฟื้นคืน
[Chorus - ท่อนฮุก]
"ก็แค่ประคองเศษซาก... ของรักที่มันพังยับเยิน
แกล้งทำเป็นมองไม่เห็น... ว่าเรากำลังเดินหลงทาง
มันคือละครฉากใหญ่... ที่มีแค่เราสองคนแสดงค้าง
กางร่มคันเดิมเอาไว้... ทั้งที่ข้างในมันขาดจนเปียกปอน
ยอมติดอยู่ในนรกที่คุ้นเคย... เพื่อให้ยังมีเธออยู่ข้างๆ
ดีกว่าเดินออกไปเจอทางสว่าง... แล้วต้องกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน"
[Verse 2]
เธอยังใส่แหวนวงเดิม... ที่ฉันเคยสวมให้วันนั้น
แต่สายตาเธอบอกชัด... ว่าใจเธอไม่ได้อยู่ที่ฉัน
เราเหมือนคนขับรถหลงทาง... ที่ไม่ยอมจอดถามทางกัน
แค่ประคองพวงมาลัย... ไปตามถนนที่ไม่มีจุดหมายนั่น
ถ้าความจริงมันคือเหว... ก็ช่วยหลอกฉันว่ามันคือทุ่งหญ้าที
[Outro]
หรี่ไฟลงให้สลัว...
แกล้งทำเป็นว่าเรายังรักกัน...
ฉันยังไม่พร้อมจะไป...
ยังไม่อยากเสียเธอไปตอนนี้...